
هـــــــــــــــیــــــــــــــــــچــــــــــــــــ
(و این هیچ! تا بی نهایت ادامه داره)
کسی جز تو ندارم...
بذار درستش کنم:
هـــــــــــــــیـــــــــــــــــچـــــــــــــــــ
چیزی ندارم
و از تو.. فقط خیالتو دارم....
از تمام نداری هام، هر چی رو که می خوای بگیر... امّا...
عــــــــــــــــشـــــــــــــــقــــــــــــــــ
به خودت رو از من نگیر
تویی که دختر بزرگترین شاه عالمی
تویی که همسرِ.... (قلم از بیانش عاجزه)
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی که مادرِ.....
تویی مادرم...
نمیخوام به این فکر کنم که چی شد که دیگه تو رو ندارم....
فقط میخوام به لحظه ی اومدنتــ فکر کنم
فقط میخوام به خوشحالی پدرتــ وقت به آغوش کشیدنتــ فکر کنم...
فقط میخوام به خوشحالیِ همسرتــ.. به خوشحالیِ بابام فکر کنم
فقط میخوام به لحظه ای فکر کنم که مادر شدیـــــ... لحظه ای که مادرم شدی....
فقط میخوام به اون لحظه ای فکر کنم که تو...جان جانان...
با پدرتــ.. با همسرتــ... و با فرزندانتــ... زیر یه عبا نشسته بودی...
و عاشقانه ترین صحنه ی دنیا رو رقم زدی...
به قول مهجور
بــــــرایـــــم هــمــیـــن بــســـ کـــه
تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
میـــــــــــای ایــــــــــنــــــــــجـــــــــا
و عــــاشــقـــــانـــــه هام رومیخونی